زندگی رویش یک حادثه نیست...
زندگی رهگذر تجربه هاست...
تکه ابری ست به پهنای غروب...
آسمانی ست به زیبایی مه...
زندگانی چون گل نسترن است...
باید از چشمه ی جان آبش داد...
زندگی مال ماست..
خوب و بد بودن آن..
عملی از من و ماست...
پس بیا تا بفشانیم همه بذر خوبی و صفا...
و بگوییم به دوست..
معنی عشق و حقیقت چه نکوست
